Tasmanië wil conversion practices verbieden — en definieert genderidentiteit net zo breed als Nederland deed

In Tasmanië ligt een wetsvoorstel op tafel dat conversion practices moet verbieden — en de definitie daarvan is bijna woordelijk gelijk aan die in de Nederlandse conversiewet. Ook hier gaat het niet alleen om seksuele oriëntatie, maar evengoed om genderidentiteit. En ook hier waarschuwt iemand van binnen de eigen regering dat de wet daarmee verder reikt dan bedoeld.

Wat het Tasmaanse wetsvoorstel voorstelt

De Tasmaanse Groenen, onder leiding van Rosalie Woodruff, tabelden in september 2026 de Conversion Practices Prohibition Bill 2026 in het parlement, na een openbare consultatieronde. Het voorstel maakt het strafbaar om "conversion practices" uit te voeren: gedrag dat erop gericht is de seksuele oriëntatie of genderidentiteit van iemand te veranderen, te onderdrukken of uit te roeien. Er komt ook een aparte "conversion practices commissioner" om toezicht te houden op preventie en voorlichting. Tasmanië is, samen met West-Australië en Northern Territory, een van de laatste Australische rechtsgebieden zonder zo'n verbod — de wet volgt jarenlange druk van belangenorganisaties en een aanbeveling van het Tasmanian Law Reform Institute uit 2022.

Dezelfde definitie, dezelfde vragen

Wie de Nederlandse wettekst van de conversiewet kent, herkent de formulering meteen. Ook de Nederlandse wet spreekt van "stelselmatig en indringend" proberen te veranderen, en ook daar is de trans- en genderdimensie vanaf het begin het omstreden onderdeel geweest: waar eindigt een gesprek over gendertwijfel, en waar begint een strafbare poging tot verandering? Het Tasmaanse voorstel bevat uitzonderingen voor religieuze expressie en voor ouders die met hun kinderen praten over hun seksuele of genderidentiteit — precies de twee categorieën die in de Nederlandse discussie ook steeds terugkwamen als botsende grondrechten.

De eigen vice-premier trekt de vergelijking die Nederland ook trok

Opvallend is dat de kritiek niet van buitenaf komt, maar van binnen de Tasmaanse regering zelf. Vice-premier Guy Barnett noemde het wetsvoorstel in augustus 2026 tegenover ABC News "te breed en ambigu", en waarschuwde dat het risico bestaat dat "bepaalde gesprekken tussen ouders en kinderen" en gebeden in religieuze omgevingen strafbaar worden. Zijn vraag — "wat precies is het probleem dat de Groenen willen oplossen?" — is bijna letterlijk de vraag die Nederlandse critici van de conversiewet stelden over de zorg voor gender-twijfelende jongeren. Terughoudende, exploratieve begeleiding zoals watchful waiting bij genderdysforie bestaat juist bij de gratie van tijd nemen en niet meteen bevestigen of afwijzen — precies het gebied waar een te ruim geformuleerd conversieverbod ongewild kan gaan schuren.

Rodney Croome van Equality Tasmania weerspreekt die zorg: in andere Australische staten met een vergelijkbaar verbod is nooit iemand veroordeeld voor "een gesprek of een gebed", stelt hij, omdat de wet zich richt op schadelijke praktijken en niet op routinezorg. Beide partijen hebben een punt dat pas in de praktijk wordt getoetst — en dat is precies waar het venijn zit: een wettekst die in theorie ruimte laat, kan in de uitvoering toch afschrikken.

Waarom dit verder gaat dan Tasmanië

Het patroon is inmiddels internationaal herkenbaar. Ook het Amerikaanse Hooggerechtshof boog zich dit jaar over een conversietherapieverbod dat volgens critici te veel ruimte liet aan overheidsingrijpen in het gesprek tussen behandelaar en cliënt. En de EU-Commissie worstelt met precies dezelfde definitiekwestie nu zij lidstaten aanspoort tot een eigen verbod. Telkens blijkt de wetgevende intentie — bescherming tegen dwang — makkelijker geformuleerd dan afgebakend. Tasmanië voegt daar geen nieuw argument aan toe, maar wel een nieuw, goed gedocumenteerd voorbeeld: zelfs binnen één regeringscoalitie is er geen overeenstemming over waar een gesprek ophoudt en een strafbare praktijk begint.

Bronnen

'Best Chance' To End Conversion Practices, Tasmanian Times, september 2026: tasmaniantimes.com (archief)
Guy Barnett, ABC News, 29 augustus 2026: abc.net.au